ظاهر جمله «اغرقوا فادخلوا ناراً» آن است كه پس از غرق شدن وارد آتش شدند و البتّه این غیر از آتش دوزخ است كه پس از قرنها وارد مى‌شوند، بلكه آتش برزخى است.

در قرآن، افراد و امورى، وسیله انحراف معرفى شده‌اند، از جمله: سخن لهو، نشر اكاذیب و شایعات، سوء استفاده از مقدّسات، بدل نمایى، شیطان، طاغوت، هنرمند منحرف، علماى بى‌تعهّد و دین فروش كه حقیقت را كتمان مى‌كنند، كسانى كه دنیا را بر آخرت ترجیح مى‌دهند و منافقان.¹⁶16) لقمان، 6؛ انفال، 144؛ نساء، 44 و 60؛ منافقون، 2؛ انفال، 36؛ طه، 79 و 85؛ احزاب، 10؛ آل عمران، 69؛ توبه، 9؛ ابراهیم، 3.

هر چیزى كه به جاى حق بنشیند، سبب انحراف و گمراهى مى‌شود. «لا تذرنّ الهتكم... و قد ضلّوا...»

تبلیغات سوء، اثر خود را مى‌گذارد. «قالوا لا تذرنّ الهتكم... و قد ضلّوا كثیرا»

گمراهى و انحراف درجاتى دارد. «لا تزد الظّالمین الا ضلالاً»

قهر و كیفر الهى به خاطر عملكرد خود ماست. «ممّا خطیئاتهم اغرقوا»

شرك بستر خطاهاست. «لا تذرنّ الهتكم... ممّا خطیئاتهم اغرقوا»

غرق قوم نوح، كیفر بخشى از انحرافات آنان بود. «ممّا خطیئاتهم»

آتش برزخى، در وسط آب نیز هست. «اغرقوا فادخلوا ناراً»

كیفر رها كردن رسول خدا، بى یاور شدن است. «عصونى... لم یجدوا لهم من دون اللّه انصارا»

كسى كه خدا دارد، نه یك یار، كه یارانى دارد. «لم‌یجدوا من دون اللّه انصارا»

در برابر قهر الهى، مال و ثروت و بت و مكر و حیله، فرزند و طرفدار هیچ یك كارایى ندارند. «فلم یجدوا لهم من دون اللّه انصارا»