وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ دَيَّارًا
26
إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
27
تفسیر نور
و نوح گفت: پروردگارا از این كافران هیچ كس بر زمین باقى نگذار.
زیرا اگر آنان را باقى گذارى بندگانت را گمراه مىكنند و جز گناهكار و كفرپیشه نمىزایند.
نکتهها
به حضرت نوح وحى شد كه از قوم تو جز افرادى كه ایمان آوردهاند دیگرى ایمان نخواهد آورد: «اوحى الى نوح انه لن یؤمن من قومك الاّ من قد امن»17 به علاوه تجربه 950 سال تبلیغ براى شناسایى مردم كافى است كه بداند این نسل و حتّى نسل بعدى قابل هدایت نیستند و لذا دست به نفرین برداشت.«دَیّار» از «دار» به معناى كسى است كه در خانه ساكن است.
مردان خدا به خود فكر نمىكنند، بلكه به فكر هدایت نسل هاى امروز و فردا هستند. با اینكه حضرت نوح توهینها شنید و شكنجهها دید، ولى دلیل نفرین خود را انحراف داشتن و منحرف كردن بیان كرد.
17) هود، 36.
پیامها
استفاده از نفرین در آخرین مرحله جایز است. «ربّ لا تذر...دیّاراً» رسالت نوح جهانى بوده است. «على الارض»
با ادبیات خود مردم سخن بگویید. در برابر «لا تذرنّ الهتكم، لا تذرنّ ودّا» حضرت نوح مىگوید: «لا تذر على الارض...»
سلامت فكرى جامعه بر سلامت جسمى فرد مقدّم است. كسانى كه مردم را منحرف مىكنند، اگر هلاك شوند بهتر است. «لاتذر على الارض... یضلّوا عبادك»
وراثت در تربیت نقش مهمى دارد. «و لا یلدوا الاّ فاجراً كفّارا»
انسان به جایى مىرسد كه در عقیده و عمل راهى براى اصلاح خود باقى نمىگذارد. «فاجراً» در عمل، «كفّاراً» در عقیده.