لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
16
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
16
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
17
فَإِذَا قَرَأۡنَـٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
18
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
19
قرآن در شب قدر به طور یك جا بر پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله نازل شد و سپس در مدّت 23 سال پیامبرى آن حضرت، بار دیگر در مناسبتهاى مختلف به تدریج بر ایشان نازل گردید. لذا آیه «لا تحرّك به لسانك» نشان آن است كه پیامبر اكرم آیات قرآن را از پیش مىدانسته و به همین دلیل خداوند مىفرماید: در تلاوت آن عجله نكن و پس از خواندن ما آن را دنبال كن. «فاذا قرأناه فاتبع قرآنه»
بخشى از آیات قرآن درباره نحوه نزول وحى بر پیامبر و تلاوت آن بر مردم است. در این آیات نیز خداوند به پیامبرش مىفرماید: به هنگام نزول وحى، پیش از كامل شدن آیات، اقدام به خواندن آن مكن. و در سخن من شتاب مكن و نگران مباش كه شاید از خاطرت بیرون برود و آن را فراموش كنى، زیرا حفظ آن نیز بر عهده ماست. پس بگذار نزول وحى كامل شود، آنگاه آن آیات را قرائت كن.
قرآن، مصون از هر گونه تحریف و تغییر است. «انّ علینا جمعه...»
الفاظ قرآن از جانب خداوند است. «قرأناه»
تبیین و توضیح وحى براى پیامبر، به عهده خداوند است. «انّ علینا بیانه»