ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
27
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
28
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
29
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
30
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
31
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
32
مَتَـٰعًا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَـٰمِكُمۡ
33
تفسیر نور
آیا آفرینش شما سختتر است یا آسمانى كه او بنا كرده؟
سقفش را برافراشت و آن را استوار ساخت.
شبش را تیره و روزش را روشن گرداند.
بعد از آن، زمین را گسترش داد.
و از آن آب و چراگاه بیرون آورد.
و كوهها را استوار و پابرجا گردانید.
تا وسیله برخوردارى شما و چارپایان شما باشد.
پیامها
در تبلیغ، شیوه سؤال بسیار مفید است. «ءانتم اشد خلقاً ام السماء» بهترین راه خداشناسى، توجّه به نعمتهاى اوست. باید از محسوسات براى پى بردن به معقولات استفاده كرد. «رفع سمكها فسوّاها»
دنیا براى ماست، نه ما براى دنیا. «متاعاً لكم»
در كامیابىهاى مادى، انسان و چهارپا در كنار هم هستند. (آنچه مایه امتیاز انسان است كمالات معنوى است.) «متاعاً لكم و لانعامكم»
نعمتها براى بهرهگیرى انسان است، تحریمها و ریاضتهاى نابجا بىمعنا است. «متاعا لكم و لانعامكم»
گسترش زمین و گردش آن در فضا، بعد از آفرینش آسمانها بوده است. «و الارض بعد ذلك دَحاها»