وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۢ بَعۡدُ وَهَاجَرُواْ وَجَـٰهَدُواْ مَعَكُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنكُمۡۚ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٍ فِي كِتَـٰبِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
75
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۢ بَعۡدُ وَهَاجَرُواْ وَجَـٰهَدُواْ مَعَكُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنكُمۡۚ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٍ فِي كِتَـٰبِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
75
در مسألهى امامت و خلافت، ائمّه و علما بارها به این آیه استناد كردهاند، و علاوه بر استدلال به علم، سابقهى جهاد و تقوا، به خویشاوندى امام على علیه السلام با پیامبر صلى الله علیه وآله، براى اثبات امامت بلافصل آن جناب استدلال كردهاند. 575
مؤمنان خویشاوند، علاوه بر ولایت خویشاوندى بر یكدیگر، ولایتى نیز در سایهى ایمان، هجرت و جهاد نسبت به هم دارند. «و الّذین آمنوا... واولوا الارحام بعضهم أولى ببعض»
در قانون الهى، میان خویشاوندان نیز سلسله مراتب وجود دارد. «و اولوا الارحام بعضهم أولى ببعض»
هجرت، شرط ملحق شدن به مؤمنان حقیقى است. (هجرت، كلید تمركز و تشكّل نیروهاى خودى است) «هاجروا... فاولئك منكم»
«الحَمدُ لِلّه رَبِّ العالَمین»