سوره توبه - آیه 110 جزء 11 - صفحه 204

    لَا يَزَالُ بُنۡيَـٰنُهُمُ ٱلَّذِي بَنَوۡاْ رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمۡ‌ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

    110

تفسیر نور
بنیانى را كه منافقان بنا نهادند، همواره موجب تحیّر و سردرگمى در دلهاى آنان است. (آنها راه نجاتى ندارند،) مگر آنكه دلهایشان (از نفاق) جدا شود (یا با مرگ، متلاشى شود) و خداوند دانا و حكیم است.

پیام‌ها
بنیان‌هاى اعتقادى منافقان، سست و همراه با تردید است. «بنوا ریبةً»

امراض قلبى و روحى، گاهى به صورت خصلتى پایدار و بى‌تغییر در مى‌آید. «لایزال... ریبة فى قلوبهم»

بیمارى‌هاى قلبى و روحى، با توبه‌ى ظاهرى و لفظى مداوا نمى‌شود. «الاّ ان تقطّع قلوبهم»

هرچند بناىِ نفاق ریشه‌كن شود، ولى آثار نفاق كه در دلها ریشه دوانده، همچنان ماندگار است، تا مرگ منافق فرا رسد. «الا ان تقطّع قلوبهم»

منافقان داراى تشكیلات و پایگاه هستند. «بنیانهم»

منافق، آرامش ندارد. «ریبةً»

خداوند از انگیزه‌ى منافقان در ساختن مسجد ضرار آگاه است. «علیم»