وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٌ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَـٰذِهِۦٓ إِيمَـٰنًاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَـٰنًا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ
124
تفسیر نور
و هرگاه سورهاى نازل شود، برخى از منافقان گویند: این سوره، ایمان كدام یك از شما را افزود؟ امّا آنان كه ایمان آوردهاند، (آیات قرآن) بر ایمانشان بیافزاید و آنان بشارت مىگیرند.
پیامها
استهزا وموضعگیرى منفى به هنگام نزول قرآن، نشانهى نفاق است. «اُنزلت سورة... یقول ایّكم زادته...» منافقان با سؤالهاى خود، روحیّهى منفى خود را به دیگران انتقال مىدهند. «یقول ایّكم زادته هذه ایماناً...»
مؤمنان براى پاسخگویى به سؤالات و شبهاتِ منافقان، باید آمادگى داشته باشند. «ایّكم زادته هذه ایماناً ...»
ایمان، مراتبى دارد وقابل كم و زیاد شدن است، همان گونه كه نفاق، قابل توسعه و افزایش است. «فزادتهم ایماناً»
قرآن، وسیلهى خوبى براى شناختِ مؤمن از منافق است.«فامّا الذین امنوا فزادتهم ایماناً»
احساس شادى و نشاط روحى پس از شنیدن آیات قرآن، نشانهى تكامل و رشد ایمان است. «فزادتهم ایماناً و هم یستبشرون»
قرآن، مایهى بشارت و مژده به اهل ایمان است.«و هم یستبشرون»