سوره توبه - آیه 125 جزء 11 - صفحه 207

    وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَـٰفِرُونَ

    125

تفسیر نور
و امّا آنان كه در دلهایشان بیمارى است، (آیات قرآن) پلیدى بر پلیدى آنان افزاید و در حال كفر بمیرند.

نکته‌ها
اگر لاشه‌ى مرده‌اى در استخر بیفتد، هرچه باران بیشتر بر آن ببارد، بدبوتر مى‌شود. این بوى بد به خاطر باران نیست، بلكه به خاطر آن مردار است. روحِ لجاجت و تكبّر در انسان، سبب مى‌شود كه با نزول آیات قرآن، بیماردلان، متكبّرتر شوند و لجاجت، تعصّب و عناد بیشترى از خود نشان دهند.

امام صادق‌علیه السلام فرمود: مراد از «رِجساً الى رِجسهم»، «شكّاً الى شكّهم» است. 194


194) تفسیر نورالثقلین.
پیام‌ها
بیمارى‌هاى روحى، مثل بیمارى‌هاى جسمى است، اگر به فكر چاره نباشیم، گسترش یافته، انسان را نابود مى‌كند.«فزادتهم رجساً الى رجسهم»

كفر،حق‌پوشى و ناسپاسى، بیمارى خطرناكِ روح و دل انسان‌هاست. «فى قلوبهم مرض... كافرون»

منافق، بدعاقبت است. «ماتوا و هم كافرون»