أَلَا تُقَـٰتِلُونَ قَوۡمًا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَـٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
13
أَلَا تُقَـٰتِلُونَ قَوۡمًا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَـٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
13
جنگ شما تدافعى است و دشمن آغازگر تهاجم بوده است. «هم بدؤكم»
هنگام جنگ، میان آتش جنگ و آتش دوزخ مقایسه كنید، تا رزمندگان بهتر بتوانند تصمیم بگیرند. «اتخشونهم، فاللَّه احقّ ان تخشوه»
مؤمن واقعى، تنها از خدا بیم دارد. «فاللَّه احقّ ان تخشوه ان كنتم مؤمنین»