وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡ وَيَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
15
تفسیر نور
و خداوند (با پیروزى شما و خوارى دشمن،) غیظ و خشم دلهاى مؤمنان را از بین ببرد و خداوند لطف خود را بر هركس بخواهد بر مىگرداند (و راه توبه را به روى آنان مىگشاید.) و خداوند، دانا و حكیم است.
پیامها
گرچه هدف از جنگ، رضاى خدا و دفاع و جلوگیرى از شرك و توطئه و پیمانشكنى است، لكن تسكین دلها و آرام شدن روح نیز از آثار وضعى و ثانوى آن است. 21 «یذهب غیظ قلوبهم» پس از پیروزى، از آنان كه براى همبستگى و پیوند نزد شما مىآیند، استقبال كنید و نگویید: تا حالا كجا بودید؟ «و یتوب اللَّه على من یشاء»
پذیرش توبه، بستگى به اراده و مشیّت خدا دارد، نه آنكه توبه كننده مستحق آن باشد. «یتوب اللَّه على من یشاء»
مبادا از بیم خدعه، آنان را كه به سراغ شما مىآیند نپذیرید! خدا به توبهى واقعى یا ریاكارانه آگاه است، ولى طبق حكمت الهى باید هر كه اظهار اسلام مىكند - با حفظ اصول ایمنى - پذیرفت. «علیم حكیم»
21) در آیاتى همچون «سیجعل اللَّه بعد عسرٍ یُسرا» (طلاق، 7)، «فانّ مع العسر یُسراً»، (انشراح، 6) به این حقیقت اشاره شده كه: بگذرد این روزگار تلختر از زهر بار دگر روزگار چون شكر آید.