يُبَشِّرُهُمۡ رَبُّهُم بِرَحۡمَةٍ مِّنۡهُ وَرِضۡوَٰنٍ وَجَنَّـٰتٍ لَّهُمۡ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ
21
خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٌ
22
تفسیر نور
پروردگارشان آنان را به رحمتى از ناحیه خود و رضایت خویش و باغهایى از بهشت، بشارت مىدهد كه برایشان در آن نعمتهاى ابدى است.
آنان تا ابد در آنجا جاودانند. همانا نزد خداوند پاداشى بزرگ است.
پیامها
خداوند، خود به مؤمنان مهاجر و مجاهد، مژدهى بهشت داده است. 27 «یبشّرهم ربّهم» نشانهى جامعیّت یك مكتب آن است كه علاوه بر هماهنگى با فطرت، به پیروان خود امید دهد. «یبشّرهم»
بشارت و پاداش، از شئون ربوبیّت است. «یبشّرهم ربّهم»
برخوردارى از رحمت و رضوان بهشت، نمودى از فوز و رستگارى است. «الفائزون یبشرّهم ربّهم...»
رحمت و رضاى خدا، بر نعمتهاى مادّى مقدّم است. «برحمة منه و رضوان و جنّات» (نام رحمت و رضوان قبل از بهشت آمده است)
باغهاى بهشت، پر نعمت است. 28 «نعیم»
اگر به خاطر خدا از نعمتهاى فانى بگذریم، به نعمتهاى ابدى مىرسیم. «نعیم مقیم»
فنا و زوال، بزرگترین آفتِ نعمتهاى دنیوى است كه در قیامت این آفت نیست. «مقیم، خالدین، ابداً»
پاداش بزرگ، تنها در انحصار اوست، پاداشهاى دیگران از هر كس و هرچه كه باشد، كوچك است. «عنده» قبل از «اجر عظیم» نشانهى انحصار است.
خداوندى كه به همهى دنیا «قلیل» مىگوید، به پاداش مجاهدان، «عظیم» مىگوید.
خداوند، قلیل و فانى ما را به گرانبهاترین قیمت مىخرد، با آنكه ما هر چه داریم، از خود اوست. «اجر عظیم»
27) در آیات دیگر، بشارتهاى دیگرى نیز آمده است، همچون: «سقاهم ربّهم» (انسان، 21) و «صلواتٌ من ربّهم» بقره، 157.
28) به گفتهى مفردات «نعیم» به معناى نعمت فراوان است.