قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَـٰرَةٌ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَـٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَـٰسِقِينَ
24
گروههایى كه در این آیه مطرح شده، به عنوان نمونه است و به همین دلیل، پدر شامل مادر هم مىشود و پسر شامل دختر، و برادر شامل خواهر نیز مىشود.
میزان ایمان را هنگام قرار گرفتن سر دو راهى دنیا و آخرت مىتوان شناخت. «احبّ الیكم من اللّه و رسوله و جهاد» جهاد، از اركان اسلام است و در كنار توحید و نبوّت مطرح شده است. «من اللَّه و رسوله و جهادٍ»
براى عبور از پلهاى مادّیت، باید عقاید و انس با خدا را تقویت كرد. «ان كان آبائكم... و اموال... احبّ الیكم من اللّه و رسوله...»
عواطف فامیلى و امكانات مادّى نباید مانع جهاد شود و هركجا مانع شد، زمینهساز قهر الهى است. «ان كان آبائكم... و اموال... احبّ... فتربّصوا...»
(در راه دوستى خدا و جهاد در راه او باید از همه چیز و همه كس گذشت. زیرا حفظ دین، بر حفظ روابط خانوادگى، عاطفى و اقتصادى مقدّم است.)
مسلمانانِ مرفّهِ دنیاپرست، همچون كافرانند. 32 «فتربّصوا»
اگر رفاه در زندگى اصل شد، انسانیّت سقوط مىكند و سبب دورى از خدا ورسول است وقهر و غضب نامعلومى را در انتظار دارد. «یأتى اللَّه بأمره»
رفاه طلبانِ مسئولیّت گریز، مشمول هدایت الهى نمىشوند. «لایهدى»
برترى دادن مادّیات بر امور معنوى، نشانهى فسق است. «احبّ الیكم... الفاسقین» (مرز ایمان و فسق، رها كردن معنویات است)