لَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡـَٔاخِرِ أَن يُجَـٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ
44
تفسیر نور
آنان كه به خدا و روز قیامت ایمان دارند، هرگز براى جهاد كردن با مال و جانشان، از تو مرخصّى نمىطلبند و خداوند به (حال) پرهیزكاران آگاه است.
نکتهها
مؤمن واقعى كه عاشق جهاد وشهادت است، از مرگ بیم ندارد ودر پى اجازهى مرخّصى نیست. چنانكه در صدر اسلام كسانى بودند كه با اصرار از پیامبرصلى الله علیه وآله مىخواستند كه آنان را به جبهه اعزام كند، و هنگامى كه پیامبر به دلیل نبود امكانات، جواب رد به آنان مىداد، از ناراحتى مىگریستند. 75رسول خداصلى الله علیه وآله هنگام عزیمت به تبوك، علىعلیه السلام را به عنوان جانشین خود در مدینه گذاشت و آن حضرت متأثّر شد، پیامبر حضرت را دلدارى داد وفرمود: تو نسبت به من مثل هارون نسبت به موسایى.
75) توبه، 92.
پیامها
مؤمن، از كار فرار نمىكند. «لایستأذنك الذین یؤمنون» متخلّفان از جنگ تبوك، گروهى بىایمان بودند. «لایستأذنك الذین یؤمنون»
ایمان به مبدأ و معاد، عامل اصلى تقوا و شهادتطلبى و حضور در جبهههاست. «یؤمنون باللَّه والیوم الاخر»
مجاهدان واقعى باید هم با مال و هم با جان فداكارى كنند.«باموالهم و انفسهم»
تقوى، مانع تخلّف از جهاد با مال وجان است. «ان یجاهدوا... واللَّه علیم بالمتّقین»
ایمان به علم خداوند، مایهى دلگرمى در جهاد است. «ان یجاهدوا... واللَّه علیم بالمتّقین»
متّقى را در جنگ و جبهه باید شناخت، نه در خانه و ایّام صلح.«واللَّه علیم بالمتّقین»