۞ وَلَوۡ أَرَادُواْ ٱلۡخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةً وَلَـٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمۡ فَثَبَّطَهُمۡ وَقِيلَ ٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡقَـٰعِدِينَ
46
تفسیر نور
(منافقان) اگر تصمیم جدّى بر رفتن به جبهه داشتند، ساز و برگ جهاد آماده مىكردند. ولى خداوند، انگیزه و بسیج آنان را (به خاطر كوردلى و نالایقى،) خوش نداشت و آنان را (از رفتن به جبهه) بازداشت و به آنان گفته شد: همنشین خانهنشینان (كودكان وسالمندان و بیماران) باشید.
نکتهها
منع و بازداشتن خدا از شركت در جبهه وجهاد، به معناى سلب توفیق است، نه منع عملى.پیامها
منافقان هرگز تصمیم جبهه رفتن ندارند. «ولو ارادوا...لاعدّوا» مقدّمهى واجب، واجب است. «لو ارادوا...لاعدّوا»
مؤمن، آمادهى جهاد و منتظر رفتن به جبهه است، نه بىتفاوت و بىانگیزه. «لاعدّوا له عدّة»
شركت در جهاد، توفیق الهى است كه از نااهلان سلب شده است. «فثبّطهم»
تاركین جنگ و جهاد باید تحقیر شوند. «اقعدوا مع القاعدین»