وَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمۡ لَمِنكُمۡ وَمَا هُم مِّنكُمۡ وَلَـٰكِنَّهُمۡ قَوۡمٌ يَفۡرَقُونَ
56
تفسیر نور
منافقان به خدا قسم مىخورند كه همانا آنان از شمایند، در حالى كه (دروغ مىگویند و) از شما نیستند، بلكه آنان گروهى هستند كه (از شما) مىترسند (یا میان دل و زبان و عملشان جدایى است).
نکتهها
«یَفرَقون»، به معناى شدّت خوف است، گویى قلبشان از ترس متلاشى مىشود.پیامها
یكى از ابزار كار منافقان، سوگند دروغ است. «یحلفون» در قبول توبهى منافق و باور كردن ادّعایش عجله نكنید، چون آنان دروغگویند. «و ما هم منكم»
افشاى چهرهى منافقان لازم است. «و ما هم منكم»
ترس و وحشت قلبى، از نشانههاى دیگر منافقان است. «قوم یفرقون»