۞ إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ وَهُمۡ أَغۡنِيَآءُۚ رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
93
تفسیر نور
راه (ایراد ومؤاخذه،) تنها بر كسانى است كه در عینِ توانگرى و ثروتمندى، از تو اذن مىخواهند (كه به جبهه نروند) و راضى شدهاند كه با متخلّفان باشند. خداوند بر دلهایشان مُهر زده است، از این رو نمىدانند.
نکتهها
تفاوت مؤمن و منافق تا به كجاست! در آیهى قبل دیدیم مؤمن از اینكه وسیلهاى براى رفتن به جبهه ندارد گریه مىكند و اشك مىریزد، «اعینهم تفیض من الدّمع» ولى در این آیه مىخوانیم كه منافقانِ ثروتمند، براى ترك جبهه اصرار دارند واز پیامبر اجازه مىخواهند!!پیامها
فقیر و غنى، در رفتن به جبهه یكساناند و ثروت، نه امتیازى براى ترك جبهه است و نه عذر و بهانهاى براى آن. «...على الذین یستأذنونك و هم اغنیاء» شانهخالى كردن از مسئولیّت، موجب بدفرجامى و از دست دادن شناختِ صحیح مىشود. «طبع، لایعلمون»