وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ وَقَفَّيۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ وَءَاتَيۡنَا عِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱلۡبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدۡنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ فَفَرِيقًا كَذَّبۡتُمۡ وَفَرِيقًا تَقۡتُلُونَ
87بقرهما به موسی کتاب (تورات) دادیم؛ و بعد از او، پیامبرانی پشت سر هم فرستادیم؛ و به عیسی بن مریم دلایل روشن دادیم؛ و او را به وسیله روح القدس تأیید کردیم. آیا چنین نیست که هر زمان، پیامبری چیزی بر خلاف هوای نفس شما آورد، در برابر او تکبر کردید (و از ایمان آوردن به او خودداری نمودید)؛ پس عدهای را تکذیب کرده، و جمعی را به قتل رساندید؟!
پیامبران الهی همیشه با نشانهها و دلایل روشن از طرف خدا میآمدند، اما بعضی افراد بهخاطر غرور و خودخواهی آنها را نمیپذیرفتند و حتی به دشمنی و کشتنشان روی میآوردند.
در داستان حضرت عیسی(ع)، با وجود نشانههای آشکاری مثل سخن گفتن در کودکی و تولد بدون پدر، باز هم برخی از بنیاسرائیل بهدلیل پیروی از خواستههای نفسانی و تکبّر، حق را نپذیرفتند و قصد جان ایشان را کردند.