سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 373

    إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

    137

    این [پند و اندرزها و تقسیم امور به حلال و حرام] جز شیوه پیشینیان [که اهل واپس گرایی و خرافات بودند] نیست،

  2. وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

    138

    و ما گرفتار عذابی [که تو ما را از آن بیم می دهی] نخواهیم شد.

  3. فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    139

    پس او را تکذیب کردند، و در نتیجه هلاکشان کردیم. بی تردید در این سرگذشت عبرتی بزرگ وجود دارد و [قوم هود] بیشترشان مؤمن نبودند،

  4. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    140

    و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهربان است.

  5. كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    141

    قوم ثمود پیامبران را تکذیب کردند،

  6. إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    142

    هنگامی که برادرشان صالح به آنان گفت: آیا [از سرانجام شرک و طغیان که خشم و عذاب خداست] نمی پرهیزید؟

  7. إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

    143

    بی تردید من برای شما فرستاده ای امینم،

  8. فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    144

    بنابراین از خدا پروا کنید و از من فرمان ببرید،

  9. وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

    145

    و من از شما بر ابلاغ رسالتم هیچ پاداشی نمی خواهم، پاداش من فقط بر عهده پروردگار جهانیان است،

  10. أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

    146

    آیا شما را در آنچه در این دنیا [از نعمت و رفاه هست] ایمن و آسوده [از تغییر و زوال] رهایتان خواهند کرد؟!

  11. فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ

    147

    در بوستان ها و چشمه سارها،

  12. وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ

    148

    و کشتزارها و درختان خرمایی که شکوفه هایشان انبوه و باطراوت و لطیف است؟

  13. وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰا فَٰرِهِينَ

    149

    و ماهرانه و هنرمندانه از کوه ها خانه هایی می تراشید؟ [به امید آنکه از هر آسیبی حتی مرگ در امان بمانید!]

  14. فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    150

    بنابراین از خدا پروا کنید و مرا فرمان ببرید،

  15. وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

    151

    و از فرمان اسراف گران اطاعت نکنید،

  16. ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ

    152

    همانان که در زمین فساد می کنند و به اصلاح گری نمی پردازند.

  17. قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

    153

    گفتند: جز این نیست که تو از جادوشدگانی،

  18. مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    154

    تو جز بشری مانند ما نیستی، اگر راست می گویی معجزه ای بیاور.

  19. قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ

    155

    گفت: این ماده شتری است [که به اذن خدا به عنوان معجزه من از دل کوه بیرون آمد] سهمی از آب [این چشمه] برای او، و سهم روز معینی برای شماست،

  20. وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ

    156

    آسیبی به او نرسانید که عذاب روزی بزرگ شما را فرا می گیرد.

  21. فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ

    157

    پس ناقه را پی کردند و [از کار خود] پشیمان شدند،

  22. فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    158

    در نتیجه عذاب آنان را فرا گرفت. بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد و [قوم صالح] بیشترشان مؤمن نبودند،

  23. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    159

    و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهرباناست.

  • 373