سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 374

    كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    قوم لوط فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند،

    160

  2. إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!

    161

  3. إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ

    من برای شما پیامبری امین هستم!

    162

  4. فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

    163

  5. وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ‌ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    من در برابر این دعوت، اجری از شما نمی‌طلبم، اجر من فقط بر پروردگار عالمیان است!

    164

  6. أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می‌روید (و همجنس بازی می‌کنید، آیا این زشت و ننگین نیست؟!)

    165

  7. وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُم‌ۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

    و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده است رها می‌کنید؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگری هستید!»

    166

  8. قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

    گفتند: «ای لوط! اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود!»

    167

  9. قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

    گفت: «من دشمن سرسخت اعمال شما هستم!

    168

  10. رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

    پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام می‌دهند رهایی بخش!»

    169

  11. فَنَجَّيۡنَـٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

    ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،

    170

  12. إِلَّا عَجُوزًا فِي ٱلۡغَـٰبِرِينَ

    جز پیرزنی که در میان بازماندگان بود!

    171

  13. ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡـَٔاخَرِينَ

    سپس دیگران را هلاک کردیم!

    172

  14. وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرًا‌ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

    و بارانی (از سنگ) بر آنها فرستادیم؛ چه باران بدی بود باران انذارشدگان!

    173

  15. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً‌ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    در این (ماجرای قوم لوط و سرنوشت شوم آنها) آیتی است؛ امّا بیشترشان مؤمن نبودند.

    174

  16. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

    175

  17. كَذَّبَ أَصۡحَـٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    اصحاب ایکه [= شهری نزدیک مدین‌] رسولان (خدا) را تکذیب کردند،

    176

  18. إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    هنگامی که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!

    177

  19. إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ

    مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!

    178

  20. فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!

    179

  21. وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ‌ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    من در برابر این دعوت، پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!

    180

  22. ۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ

    حق پیمانه را ادا کنید (و کم فروشی نکنید)، و دیگران را به خسارت نیفکنید!

    181

  23. وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ

    و با ترازوی صحیح وزن کنید!

    182

  24. وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

    و حق مردم را کم نگذارید، و در زمین تلاش برای فساد نکنید!

    183