سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 375

    وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ

    184

    و از آنکه شما و امت های پیشین را آفرید پروا کنید.

  2. قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

    185

    گفتند: جز این نیست که تو از جادوشدگانی،

  3. وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

    186

    و تو جز بشری مانند ما نیستی، و بی تردید ما تو را از دروغگویان می پنداریم،

  4. فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    187

    پس اگر راست می گویی پاره هایی از آسمان را بر ما فرو ریز.

  5. قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

    188

    [شعیب] گفت: پروردگارم به آنچه انجام می دهید، داناتر است.

  6. فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

    189

    پس او را تکذیب کردند؛ در نتیجه عذاب روز سایبان [یعنی روزی که ابری تیره و صاعقه زا سایه می اندازد] آنان را فرا گرفت، همانا آن عذاب روزی بزرگ بود،

  7. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    190

    بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد؛ و قوم شعیب بیشترشان مؤمن نبودند،

  8. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    191

    و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهربان است.

  9. وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

    192

    و بی تردید این قرآن، نازل شده پروردگار جهانیان است،

  10. نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

    193

    که روح الامین آن را نازل کرده است،

  11. عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ

    194

    بر قلب تو، تا از بیم دهندگان باشی،

  12. بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ

    195

    به زبان عربی روشن و گویا

  13. وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ

    196

    و بی تردید [خبر] این [قرآن] در کتاب های پیشینیان است.

  14. أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

    197

    آیا آگاهی دانشمندان بنی اسرائیل به خبر قرآن [در کتاب های پیشینیان] برای مشرکان نشانه ای [بر حقّانیّت قرآن و صدق نبوّت تو] نیست؟!

  15. وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ

    198

    و اگر آن را بر برخی از غیر عرب ها نازل کرده بودیم،

  16. فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

    199

    و او آن را بر عرب ها می خواند، باز هم به آن ایمان نمی آوردند!

  17. كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

    200

    این گونه [که آن را به زبان عربی روشن و گویا نازل کردیم] در دل های مجرمان درآوردیم [که آن را بفهمند و به آن ایمان آورند،]

  18. لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

    201

    [ولی این بیمار دلان لجوج] به آن ایمان نمی آورند تا آن عذاب دردناک را ببینند،

  19. فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

    202

    که ناگهان در حالی که بی خبرند به سراغشان آید،

  20. فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

    203

    پس [در آن موقعیت بسیار سخت] گویند: آیا ما مهلت می یابیم؟

  21. أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

    204

    آیا به آمدن عذاب ما شتاب می کنند؟

  22. أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

    205

    پس خبر ده اگر ما آنان را سالیانی بهره مندی و برخورداری دهیم،

  23. ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

    206

    سپس آن عذابی که به آن تهدید می شدند، به سراغشان آید.

  • 375