وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
84و برای من در آیندگان نامی نیک و ستایشی والا مرتبه قرار ده،
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
84و برای من در آیندگان نامی نیک و ستایشی والا مرتبه قرار ده،
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
85و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان،
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
86و پدرم را بیامرز که او از گمراهان است،
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ
87و روزی که [مردگان] برانگیخته می شوند، رسوایم مکن؛
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ
88روزی که هیچ مال و اولادی سود نمی دهد،
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ
89مگر کسی که دلی سالم [از رذایل وخبایث] به پیشگاه خدا بیاورد،
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ
90و آن روز بهشت را برای پرهیزکاران نزدیک آورند،
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ
91و آتش برافروخته را برای گمراهان آشکار کنند،
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
92و به آنان گویند: آنچه را می پرستیدید، کجایند؟
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ
93[معبودانی را] به جای خدا؟! آیا شما را [برای رهایی از آتش] یاری می دهند؟ یا از خود می توانند دفع عذاب کنند؟
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ
94پس آن بت ها و گمراهان [که آنها را می پرستیدند] به رو در آتش افروخته افکنده می شوند،
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ
95با همه سپاهیان ابلیس،
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ
96در حالی که در آن [آتش افروخته] با هم ستیز و نزاع می کنند [و به بتان] می گویند:
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ
97به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
98که شما را با پروردگار جهانیان برابر و مساوی قرار می دادیم،
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
99و ما را جز مجرمان [خائن] گمراه نکردند،
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
100در نتیجه برای ما نه شفیعانی است،
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ
101و نه یک دوست نزدیک و صمیمی،
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
102پس ای کاش برای ما بازگشتی [به دنیا] بود تا از مؤمنان می شدیم.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
103بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد، و [قوم ابراهیم] بیشترشان مؤمن نبودند،
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
104و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهربان است.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
105قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند،
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
106هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: آیا [از سرانجام شرک و طغیان که خشم و عذاب خداست] نمی پرهیزید؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
107بی تردید من برای شما فرستاده ای امینم،
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
108بنابراین از خدا پروا کنید و از من فرمان ببرید،
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
109و من از شما بر ابلاغ رسالتم هیچ پاداشی نمی خواهم، پاداش من فقط بر عهده پروردگار جهانیان است،
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
110بنابراین از خدا پروا کنید و از من فرمان ببرید.
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
111گفتند: آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که فرومایگان از تو پیروی کرده اند؟!