وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
77و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم،
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
77و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم،
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
78و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
79سلام بر نوح در میان جهانیان.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
80به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
81بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود.
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
82سپس دیگران را غرق کردیم؛
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
83و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود،
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
84هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
85[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می پرستید؟
أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
86آیا به جای خدا معبودان دروغین را می خواهید.
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
87پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می پرستید،]
فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
88[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت،
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
89و گفت: به راستی من بیمارم.
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
90پس پشت کنان از او روی گرداندند.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
91او هم مخفیانه به سوی بت هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی خورید؟
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
92شما را چه شده که سخن نمی گویید؟
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
93پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.]
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
94مردم با شتاب به سوی او آمدند.
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
95[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می تراشید، می پرستید؟!
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
96در حالی که خدا شما را و آنچه را می سازید، آفریده است.
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
97گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعلهور بیندازید.
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
98پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم.
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
99و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد.
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
100پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن.
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
101پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
102هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می بینم که تو را ذبح می کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت.