وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
و اوست که دو زوج نر و مادّه را آفرید...
45
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
و اوست که دو زوج نر و مادّه را آفرید...
45
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ
از نطفهای هنگامی که خارج میشود (و در رحم میریزد)،
46
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ
و اینکه بر خداست ایجاد عالم دیگر (تا عدالت اجرا گردد)،
47
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ
و اینکه اوست که بینیاز کرد و سرمایه باقی بخشید،
48
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ
و اینکه اوست پروردگار ستاره «شعرا»!
49
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیای پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین» را هلاک کرد؟!
50
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
و همچنین قوم «ثمود» را، و کسی از آنان را باقی نگذارد!
51
وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنان از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند!
52
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
و نیز شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) را فرو کوبید،
53
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
سپس آنها را با عذاب سنگین پوشانید!
54
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
(بگو:) در کدام یک از نعمتهای پروردگارت تردید داری؟!
55
هَـٰذَا نَذِيرٌ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
این (پیامبر) بیمدهندهای از بیمدهندگان پیشین است!
56
أَزِفَتِ ٱلۡـَٔازِفَةُ
آنچه باید نزدیک شود، نزدیک شده است (و قیامت فرامیرسد)،
57
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
و هیچ کس جز خدا نمیتواند سختیهای آن را برطرف سازد!
58
أَفَمِنۡ هَـٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
آیا از این سخن تعجّب میکنید،
59
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
و میخندید و نمیگریید،
60
وَأَنتُمۡ سَـٰمِدُونَ
و پیوسته در غفلت و هوسرانی به سر میبرید؟!
61
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
حال که چنین است همه برای خدا سجده کنید و او را بپرستید!
62
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ
قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت!
1
وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةً يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرٌ مُّسۡتَمِرٌّ
و هرگاه نشانه و معجزهای را ببینند روی گردانده، میگویند: «این سحری مستمر است»!
2
وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرٍ مُّسۡتَقِرٌّ
آنها (آیات خدا را) تکذیب کردند و از هوای نفسشان پیروی نمودند؛ و هر امری قرارگاهی دارد!
3
وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ
به اندازه کافی برای بازداشتن از بدیها اخبار (انبیا و امّتهای پیشین) به آنان رسیده است!
4
حِكۡمَةُۢ بَـٰلِغَةٌ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ
این آیات، حکمت بالغه الهی است؛ امّا انذارها (برای افراد لجوج) فایده نمیدهد!
5
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءٍ نُّكُرٍ
بنابر این از آنها روی بگردان، و روزی را به یاد آور که دعوت کننده الهی مردم را به امر وحشتناکی دعوت میکند (دعوت به حساب اعمال)!
6