وَٱتَّقُواْ يَوۡمࣰا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسࣲ شَيۡـࣰٔا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلࣱ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةࣱ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
123
وَٱتَّقُواْ يَوۡمࣰا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسࣲ شَيۡـࣰٔا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلࣱ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةࣱ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
123
الصّادق (علیه السلام)- العَدلُ الفَرِیضَهًُْ.
امام صادق (علیه السلام) عدل، به معنای فریضه (واجب) می‌باشد. (یعنی دیگر آن دنیا محلّ انجام واجبات نیست).
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۴۴ البرهان
الباقر (علیه السلام)- العَدلُ الفِدَاءُ.
امام باقر (علیه السلام) معنای عدل را [در این آیه]، فدیه (پولی که اسیر برای نجاتش دهد) می‌باشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۴۴ البرهان