وَإِنَّ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَمَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِمۡ خَٰشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشۡتَرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنࣰا قَلِيلًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
199
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- نَزَلَتْ فِی النَّجَاشِیِّ مَلِکِ الْحَبَشَهًِْ وَ اسْمُهُ أَصْحَمَهًُْ وَ هُوَ بِالْعَرَبِیِّ عَطِیَّهًُْ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ لَمَّا مَاتَ نَعَاهُ جَبْرَئِیلُ لِرَسُولِ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) فی الْیَوْمِ الَّذِی مَاتَ فِیهِ فَقَالَ رَسُولُ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) اُخْرُجُوا فَصَلُّوا عَلَی أَخٍ لَکُمْ مَاتَ بِغَیْرِ أَرْضِکُمْ. قَالُوا: وَ مَنْ؟ قَالَ: النَّجَاشِیُّ. فَخَرَجَ رَسُولُ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) إلَی الْبَقِیعِ وَ کُشِفَ لَهُ مِنَ الْمَدِینَهًِْ إِلَی أَرْضِ الْحَبَشَهًِْ فَأَبْصَرَ سَرِیرَ النَّجَاشِیِّ فَقَالَ الْمُنَافِقُونَ: أُنْظُرُوا إِلَی هَذَا یُصَلِّی عَلَی عِلْجٍ نَصْرَانِیٍّ حَبَشِیٍّ لَمْ یَرَهُ قَطُّ وَ لَیْسَ عَلَی دِینِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآیَهًَْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَ إبْنِ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه).
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) این آیه درباره‌ی نجاشی پادشاه حبشه نازل شد و نام او اصحمه است و آن به عربی عطیّه می‌باشد. هنگامی‌که او از دنیا رفت، جبرئیل (علیه السلام) در روزی‌که او از دنیا رفت خبر مرگش را به پیامبر (صلی الله علیه و آله) داد. رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بیرون روید و بر برادرتان که در غیر سرزمین شما از دنیا رفته است نماز گزارید». گفتند: «چه کسی»؟ فرمود: «نجاشی». رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) به‌سوی بقیع رفت و از مدینه تا سرزمین حبشه برای ایشان نمایان شد و تابوت نجاشی را دید و بر او نماز خواند. منافقان گفتند: «به این مرد نگاه کنید. بر کافر مسیحی حبشی که هرگز او را ندیده و بر دین او نیست نماز می‌خواند». خداوند این آیه را نازل فرمود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۸۹۲ بحارالأنوار، ج۲۲، ص۶۴/ القمی، ج۱، ص۱۲۹