وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ كَأَن لَّمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا سَاعَةً مِّنَ ٱلنَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيۡنَهُمۡۚ قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱللَّهِ وَمَا كَانُواْ مُهۡتَدِينَ
45
تفسیر نور
و روزى كه خداوند آنان را محشور و جمع مىكند، گویا جز ساعتى از روز را (در دنیا یا برزخ) نماندهاند. آن روز یكدیگر را مىشناسند. قطعاً آنان كه دیدار خدا (معاد یا قیامت) را تكذیب كردند، زیان كار شدند و هرگز هدایت یافته نبودهاند.
نکتهها
عظمت روز قیامت چنان است كه زندگانى پیش از آن بسیار كوتاه جلوه مىكند. این حقیقت در آیات دیگر هم مطرح شده است، از جمله:«لم یلبثوا الاّ عشیّةً او ضُحاها» 270 گویا در دنیا یا برزخ شبى بیشتر نبودند.
«و تظّنون ان لبثتم الاّ قلیلاً» 271 گمان مىكنید جز مدّت كمى قبل از قیامت نبودهاید.
«ان لبثتم الاّ عشراً» 272 فكر مىكنید جز ده روزى ساكن نبودهاید.
«لبثنا یوماً او بعض یومٍ» 273 فكر مىكنید روز یا پارهاى از روز در دنیا یا برزخ بودهاید.
«ما لبثوا غیرساعةً» 274 فكر مىكنید یك ساعتى بیشتر نبودهاید.
كوتاهى عمر دنیا، یا به جهت زودگذرى آن است، یا به خاطر بهره نگرفتن از زمان و فرصت، یا در مقایسه با عمرآخرت و یا بدان جهت كه انسانها در برزخ گویا در خوابند و پس از بیدارى احساس مىكنند كه زمان اندك بوده است.
به هر حال هم متاع دنیا نسبت به آخرت قلیل است و هم زمانش، چنانكه گویا ساعتى بیش نبوده است.
270) نازعات، 46.
پیامها
زندگى دنیا، نسبت به روز رستاخیز بسیار اندك است. «ساعةً من النهار» در قیامت، مردم یكدیگر را مىشناسند. «یتعارفون بینهم»
زیانكاران واقعى آنانند كه با تكذیب قیامت، از بهرههاى ابدى آخرت محرومند و تنها به لذّات دنیوى قانعند. در حالى كه مؤمنان، هم در دنیا از نعمتهاى الهى كامیابند، هم در آخرت نصیب دارند. «قد خسر الّذین كذّبوا»