وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمۡ قُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
47
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
48
تفسیر نور
براى هر امّتى پیامبرى است. پس هرگاه پیامبرشان بیاید، میان آنان به عدالت داورى مىشود و ستمى به آنان روا نمىگردد.
كفّار (از روى استهزا) مىگویند: اگر راست مىگویید، این وعده (عذاب) چه وقت است؟
نکتهها
كفّار بارها از روى استهزا، از انبیا مىپرسیدند كه اگر راست مىگویید، زمان قهر خدا چه وقت است؟! این سؤالِ تحقیرآمیز، نوعى تقویت دل براى افرادى بود كه تحت تأثیر آنها قرار مىگرفتند، ولى مگر لازمهى تحقّق امرى، دانستن زمان آن است؟!سؤال: اگر هر قومى رسولى دارند، پس چرا رسالت قطع شده است؟
پاسخ: مراد از رسول، شخص پیامبر نیست، بلكه پیام و رسالت اوست، چه مستقیم و چه با واسطه. والاّ مىبایست در هر منطقهاى پیامبرى باشد!
حضور انبیا در میان مردم و قضاوت عادلانه، هم مربوط به دنیاست و هم ممكن است مربوط به آخرت باشد كه در آیه 69 سوره زمر نیز مطرح است.
امام باقرعلیه السلام فرمود: پیامبران الهى، «یقضونبالقسط» به قسط وعدل حكم مىكنند. 276
276) تفسیر صافى.
پیامها
از سنّتهاى الهى آن است كه هیچ امّتى بدون پیامبر نباشد. «لكل امّةٍ رسول» تاریخ دین، همراه با تاریخ انسانیّت است. 277 «لكل امّةٍ رسول»
قهر الهى «كه در آیه قبل مطرح شد) بعد از اتمام حجّت و آمدن پیامبران است. «لكل امّةٍ رسول»
گسترش قسط و عدل در جامعه، در سایهى بعثت پیامبران است. «اذا جاء رسولهم قضى بینهم بالقسط»
در قیامت، هر گروهى با پیامبر خودشان حاضر مىشوند، سپس میان آنان به عدالت داورى مىشود. 278 «جاء رسولهم قضى...»
277) چنانكه در آیهى دیگرى مىخوانیم: «و ان من امّةٍ الاّ خلا فیها نذیر» فاطر،24.
278) آیهى دیگر مىفرماید: «و جیئ بالنبیّین والشهداء وقضى بینهم بالحقّ» زمر، 69.