إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا وَرَضُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَٱطۡمَأَنُّواْ بِهَا وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِنَا غَٰفِلُونَ
7إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا وَرَضُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَٱطۡمَأَنُّواْ بِهَا وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِنَا غَٰفِلُونَ
7أُوْلَٰٓئِكَ مَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
8 انسان، هر چه بیشتر از قیامت غافل و مأیوس شود، دنیاگراتر مىشود. پس معتقدان به قیامت نباید دنیاگرا باشند.«لایرجون لقاءنا ورضوا بالحیوة الدنیا»
اطمینان واقعى تنها با یاد خداست و دنیا، آرامبخش كاذب آن هم براى غافلان است. «اطمأنّوا بها... غافلون»
عوامل دوزخى شدن عبارت است از:
الف: انكار معاد و پاداشهاى اخروى. «لایرجون لقاءنا»
ب: راضى شدن به دنیاى زودگذر. «رضوا بالحیوة الدنیا»
ج: غفلت از آیات الهى. «هم عن آیاتنا غافلون»
د: عملكرد ناپسند. «بما كانوا یكسبون»
جهنّم، دستآورد خود انسان است. «بما كانوا یكسبون»