إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا وَرَضُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَٱطۡمَأَنُّواْ بِهَا وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنۡ ءَايَـٰتِنَا غَـٰفِلُونَ
7
أُوْلَـٰٓئِكَ مَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
8
تفسیر نور
قطعاً آنان كه به دیدار ما (و دریافت نعمتهاى اخروى) امید ندارند و (تنها) به زندگى دنیادل خوش كردهاند و به آن آرام گرفته وتكیه مىكنند و نیز كسانى كه از نشانههاى (قدرت) ما غافلند.
آنان به خاطر آنچه كه عمل مىكردند، جایگاهشان آتش است.
نکتهها
رسول خدا صلى الله علیه وآله فرمود: «مَن اَحبّ لقاء اللَّه احبّ اللَّهُ لقائه»، هر كس دیدار خدا را دوست بدارد، خداوند نیز ملاقات با او را دوست دارد. 215 و در آیهى آخر سورهى كهف مىخوانیم: «فمن كان یرجو لقاء ربّه فلیعمل عملاً صالحاً» معتقدان به قیامت و دیدار پروردگار، باید عمل صالح انجام دهند.215) تفسیر فرقان.
پیامها
امید و یأس، در اصلاح و افساد انسان، نقش مؤثّرى دارد. «لایرجون لقاءنا» انسان، هر چه بیشتر از قیامت غافل و مأیوس شود، دنیاگراتر مىشود. پس معتقدان به قیامت نباید دنیاگرا باشند.«لایرجون لقاءنا ورضوا بالحیوة الدنیا»
اطمینان واقعى تنها با یاد خداست و دنیا، آرامبخش كاذب آن هم براى غافلان است. «اطمأنّوا بها... غافلون»
عوامل دوزخى شدن عبارت است از:
الف: انكار معاد و پاداشهاى اخروى. «لایرجون لقاءنا»
ب: راضى شدن به دنیاى زودگذر. «رضوا بالحیوة الدنیا»
ج: غفلت از آیات الهى. «هم عن آیاتنا غافلون»
د: عملكرد ناپسند. «بما كانوا یكسبون»
جهنّم، دستآورد خود انسان است. «بما كانوا یكسبون»