وَكَذَٰلِكَ أَخۡذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلۡقُرَىٰ وَهِيَ ظَـٰلِمَةٌۚ إِنَّ أَخۡذَهُۥٓ أَلِيمٌ شَدِيدٌ
102
تفسیر نور
و این چنین است مؤاخذه (و مجازاتِ) پروردگارت، زمانى كه شهرها و آبادىهاى ستمگر را (با قهر خود) مىگیرد. همانا مؤاخذهى او (سخت) دردناك وشدید است.
پیامها
قهر و لطف خداوند، بر طبق یك سنّت پایدار و قانون جاوید است، نه براساس یك امر دفعى و تصادفى.«كذلك» امّتهاى ستمگر، در معرض قهر الهى قرار دارند. «كذلك أخذ ربّك...»
تهدید در جاى خود، یكى از عوامل مؤثّر تربیتى است.«اخذ ربك»
قهر خداوند، از شئون ربوبیّت اوست.«اخذ ربك»
عامل بدبختى و نزول قهر الهى، خود انسانها هستند.«اخذ القرى و هى ظالمة»
قهر خدا زمانى است كه سیماى منطقه را ظلم بگیرد.«اخذ القرى وهى ظالمة»
قهر خدا را ساده و ناچیز نشماریم.«ان اخذه الیم شدید»