مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ أَعۡمَـٰلُهُمۡ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٍ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٍۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلۡبَعِيدُ
18
مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ أَعۡمَـٰلُهُمۡ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٍ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٍۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلۡبَعِيدُ
18
خداوند بدىهاى مؤمنان را در شرایطى به نیكىها وحسنات تبدیل مىكند، «یبدل اللَّه سیئاتهم حسنات»28 ولى اعمال بد كفّار، حسناتشان را نابود مىكند، «كرماد اشتدّت به الرّیح» و در آیات دیگر آمده است: «حبطت اعمالهم»29 یعنى اعمالشان محو مىشود.
قرآن در آیات زیادى مسألهى پوچ شدن و بىثمر بودن اعمال كفّار را مطرح كرده است: از جمله مىفرماید: «و قَدمنا الى ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا»30 ما اعمال آنها را مىآوریم و پوچ مىكنیم. و اگر دربارهى كفّار مىخوانیم: «فلانقیم لهم یوم القیامة وزنا»31 در قیامت میزانى براى كفار بهپا نمىكنیم، شاید اشاره به همین مطلب باشد.
اعمال كفّار، شما را خیره و دلباخته نكند كه پوچ و بىثمر است.«كرماد»
كافرِ سرمست، از توبه و نجات دور است.«بعید»
كفر اعمال نیك را هم به باد مىدهد. «كفروا... اعمالهم كرماد»