در قرآن از شتاب‌زدگى انسان و شرّخواهى او بارها سخن به میان آمده است: «و یَستعجلونك بالسیّئة قبل الحسنه»³³ یعنى از تو عذاب فورى مى‌خواهند. در آیه‌اى دیگر از قول كافران مى‌فرماید: «أمطر علینا حجارةً من السماء»³⁴ مى‌گویند: خدایا اگر دین حقّ است، از آسمان بر ما سنگ بباران. سرچشمه‌ى این شتاب‌ها، جهل و عناد و تعصّب است.

پیامبر اكرم‌صلى الله علیه وآله فرمودند: «انّما أهلك النّاس العجلة»³⁵ بیشترین هلاكت و تباهى انسان از عجله است. بسیارى از نفرین‌هایى را هم كه انسان علیه خود یا فرزندانش مى‌كند از همین عجله است.

---

33) رعد، 6.

34) انفال، 32.

35) بحار، ج‌17، ص‌340.

عجله و شتاب، از آفات فكر و عمل بشر است. «و یَدع الانسان بالشرّ... عجولاً»

انسان، فطرتاً خیرگِراست. «یَدعُ الانسان بالشرّ دعائه بالخیر» تشبیه شرّخواهى انسان به خیرخواهى او، نشانه‌ى آن است كه انسان در اصل، خیرگِرا مى‌باشد.

آنان كه به هدایت استوار قرآن «یَهدى للّتى هى اقوم» راه نیابند، شتابزده سراغ شرّ خواهند رفت. «یَدع الانسان بالشرّ»

عجله در نهاد هر انسانى وجود دارد، امّا باید جاى استفاده‌ى صحیح آن را بشناسیم. «كان الانسان عجولاً»