وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةً لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلًا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ فَصَّلۡنَـٰهُ تَفۡصِيلًا
12
گردش زمین به دور خود و پیدایش روز و شب و تغییرات آن، طبق ارادهى حكیمانهى الهى است، نه تصادفى. «جعلنا... مَحَونا... لتبتغوا» روز براى كار و شب براى استراحت است. «آیة النّهار مبصرةً لتبتغوا»
با آنكه فضل و رحمت از خداوند است، ولى ما نیز باید تلاش كنیم. «لِتَبتغوا فضلاً من ربّكم»
آمادهسازى زمینههاى كسب روزى، از شئون ربوبیّت الهى است. «لتبتَغوا فضلاً من ربّكم»
روزى، از سوى خداست، به زرنگى خود مغرور نشویم. «فضلاً من ربّكم»
تدبیر نظام آفرینش، بىهدف نیست و در این تدبیر، محور هدفها انسان است. «لتبتغوا ... لتعلموا»
شب و روز، تقویمى طبیعى، دائمى، همگانى، آسان و قابل فهم، و وسیلهاى براى نظم و برنامهریزى مىباشد. «لتعلموا عدد السّنین و الحساب»
در نظام هستى، همه چیز منظّم، قانونمند و تفكیك شده است تا اصطكاك و تداخل و فروپاشى پیش نیاید. «وكلّ شىء فصّلناه تفصیلاً»