وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ وَجَعَلۡنَـٰهُ هُدًى لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلًا
2
تفسیر نور
ما بهموسى كتاب (آسمانى) دادیم واو را هدایتگر بنىاسرائیل قراردادیم، كه غیر از من تكیهگاه و كارسازى نگیرید.
نکتهها
در قرآن، بارها سفارش به توكّل بر خدا و دورى از توكّل به غیر او شده و در كنار فرمان به توكّل، دلیل آن نیز بیان شده است. مثلاً در سوره اعراف مىفرماید: چون خداوند علم بىنهایت دارد، بر او توكّل كن.23 و در سوره یوسف مىفرماید: چون حكومت بدست اوست، پس بر او توكّل كن.24 و یا در سوره نساء مىفرماید: چون مالك بىچون و چرا اوست، پس او را وكیل خود بگیر.25رسالت حضرت موسى جهانى بوده است، هر چند در این آیه، موسىعلیه السلام را براى بنىاسرائیل هادى مىداند، ولى در جاى دیگر او را برگزیده و هادى تمام مردم مىداند: «نوراً و هدىً للنّاس»26 ، «اصطفیتُك على النّاس»27.
23) اعراف، 89.
پیامها
در تبلیغ، گاهى هموطن وهمشهرى بودنِ مبلّغ با مخاطبان تاثیر دارد. «هُدىً لبنى اسرائیل» عصارهى دعوت پیامبران، توحید است. «آتینا موسىالكتاب ... الاّ تتّخذوا»
انسان نیاز به تكیهگاه دارد، و انبیا، خداوند را تكیهگاه واقعى او معرّفى مىكنند. «الاّ تتّخذوا من دونى وكیلاً»