إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرًا
30
إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرًا
30
الف: رزق هر جنبندهاى بر عهده خداست. «مامندابّةٍفىالارضالاّعلىاللّهرزقها»78
ب: سرچشمهى روزى، در آسمان است. «و فى السماء رزقكم»79
ج: اگر همهى مردم رزق گسترده داشته باشند، فساد گسترش مىیابد. «و لو بَسط اللّه الرّزق لعباده لَبَغوا فى الارض»80
د: مردم باید تلاش كنند و به دنبال رزق بروند. «فابتغوا عنداللّه الرّزق»81
ه: تقوا از عوامل گشایش و موجب توسعه در رزق است. «و مَن یَتّقِ اللّه یَجعل له مَخرجا و یرزقه من حیث لایَحتسِب»82
حضرت علىعلیه السلام مىفرماید: «قَدّر الأرزاق فكثّرها و قلّلها و قسّمها على الضیق و السّعة فعدل فیها لیبتلى مَن اراد بمیسورها و معسورها و لیختبر بذلك الشّكر و الصبر مِن غنیّها و فقیرها»83 خداوند، روزى مردم را با كم و زیاد كردن، تقدیر كرد تا هر كه را بخواهد در تنگناها و گشایشها بیازماید و غنى و فقیر را با شكر و صبرى كه از خود بروز مىدهد، امتحان و گزینش كند.
83) نهجالبلاغه، خطبه 91.
وسعت یا تنگى رزق، از شئون ربوبیّت خدا وبراى رشد و تربیت انسانهاست. «اِنّ ربّك یبسط الرزق... ویقدر»
خواست خداوند بر اساس بصیرت و آگاهى اوست. «لمن یشاء ... خبیراً بصیراً»
از ترس فقرِ خود، بخل نورزید و براى نفى فقر دیگران تمام اموال خود را یكجا نبخشید، كه روزى بدست خداست و فقر برخى حكیمانه است. «لاتجعل یدك... اِنّ ربّك یبسط الرزق»