وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوࣰّا كَبِيرࣰا
4وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوࣰّا كَبِيرࣰا
4بهشت مخصوص كسانى است كه از هرگونه برترىطلبى و استكبار دورى كنند، نه كسانى كه خود را برتر و بزرگتر از دیگران بدانند. «تلك الدّار الآخرة نَجعلها للّذین لا یُریدون علوّاً فى الارض و لافساداً»30
سوابق قوم یهود، در تورات هم ثبت شده است. «فى الكتاب»
فساد، شامل انواع فسادهاى جانى، فرهنگى، اقتصادى، نظامى و سیاسى مىشود. «لتفسدنّ» مطلق آمده است.
برترىجویى و فساد در زمین، از خصلتهاى دنیاطلبان است. «لتفسدنّ فى الارض و لتعلنّ»
فسادى خطرناكتر است كه ریشهى استكبارى داشته باشد و تكرار شود. «لتفسدنّ... مَرّتین و لتعلنّ»
گاهى مستضعفین نیز مستكبر مىشوند. «ولتَعلُنّ عُلوّا كبیرا»