وَقُل رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٍ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٍ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَـٰنًا نَّصِيرًا
80
وَقُل رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٍ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٍ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَـٰنًا نَّصِيرًا
80
امام صادقعلیه السلام مىفرماید: هرگاه براى ورود به كارى، ترس و وحشت داشتى این آیه را بخوان و اقدام كن.195
انسان به جایى مىرسد كه از «صدّیّقین» مىشود، هرچه مىگوید عمل مىكند و هرچه را عمل مىكند، مىگوید.196 قلب و زبان و عملش یكى مىشود.
از مصادیق «سلطان نصیر»، مىتوان داشتن جانشینى لایق، یارى باوفا و وزیرى دلسوز و كاردان را برشمرد.
196) تفسیر المیزان.
دعایى كه همراه با نماز و بعد از آن باشد، اثر بیشترى دارد. «اقم الصلوة... فتهجّد... و قل ربّ...»
دعا كردن را هم باید از خدا آموخت كه چگونه بخوانیم وچه بخواهیم. «و قل ربّ أدخلنى...»
یكى از اصول مدیریّت، آیندهنگرى و دوراندیشى است. «أخرجنى مُخرج صدق»
مهمتر از آغاز نیك، پایان و فرجام خوب است. نباید به آغاز شیرین دلخوش بود، بلكه باید از خطر بدعاقبتى به خدا پناه برد. «أخرجنى مُخرج صدق»
رهبرى یك نهضت جهانى كه شروع و پایانش صادقانه و بىانحراف باشد، بدون دعا و استمداد از خدا و دریافت امداد الهى ممكن نیست. «ربّ أخرجنى»
همهى امور به دست خداست و باید از او مدد خواست «أدخلنى، أخرجنى، اِجعل»
كسب قدرت براى اهداف مقدّس ارزش دارد. «واجعل لى من لدنك سلطاناً»
مؤمن، نصرت و امداد را تنها از خدا مىطلبد. «من لدنك سلطاناً نصیرا»