إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا
30
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا
30
هر عمل صالح را مىتوان به چند روش انجام داد: به روش عادّى، خوب و عالى. این آیه، عالىترین وجه را تشویق مىكند. آرى، گاهى مواد غذایى خوب است، ولى شیوهى پخت آن خوب یا متوسط است.
فكر وانگیزهى الهى، بر عمل صالح مقدّم است. «آمنوا و عملوا الصالحات»
در بینش اسلامى، نه چیزى از حساب الهى مخفى مىماند و نه اجر عملى ضایع مىگردد. «اِنّا لانضیع...»
ملاك در ارزش عمل، كیفیّت است، نه كمّیت. «أحسن عملاً» نه «اكثر عملاً»