وَيَوۡمَ نُسَيِّرُ ٱلۡجِبَالَ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ بَارِزَةً وَحَشَرۡنَـٰهُمۡ فَلَمۡ نُغَادِرۡ مِنۡهُمۡ أَحَدًا
47
تفسیر نور
و(یاد كن) روزى كه كوهها را به حركت درآوریم وزمین را آشكار (صاف وهموار) مىبینى در حالى كه همگان را برانگیختهیم، پس هیچ یك از آنان را فروگذار نمىكنیم.
نکتهها
قرآن وضعیّت كوهها را در آستانهى برپایى رستاخیز، به صورتهاى گوناگونى بیان كرده است، از قبیل:
زلزله و لرزش زمین وكوهها. «تَرجُف الارض والجبال»43
حركت و جابجایى. «نُسیّر الجبال»
3- تكّهتكّه شدن وبه صورت ریگ درآمدن. «بُسّت الجبال بَسّاً فكانت هَباءً مُنبثاً»44
43) مزّمل، 14.
44) واقعه،- 6.
پیامها
براى دلنبستن به زندگى دنیا، یادآورى قیامت لازم است. «ویوم...» كارهاى نیك، در جاهاى بسیار بكار مىآید، از جمله در قیامت كه كوهها نیز به حركت درآیند. «و یوم نسیّر الجبال»45
در سرزمین قیامت و عرصات محشر، هیچ پستى وبلندى وجود ندارد. «ترى الارض بارزةً»
حشر و رستاخیز، حتمى است. «حشرنا» (فعل ماضى، براى آینده آمده است)
قیامت براى همه است و هیچ استثنایى در كار نیست. «فلم نغادر منهم احداً»
45) با استفاده از كلمهى «واو» و «یوم» كه مفهوم ظرفیّت را در ارتباط با آیهى قبل مىرساند.