۞ مَّآ أَشۡهَدتُّهُمۡ خَلۡقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَا خَلۡقَ أَنفُسِهِمۡ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلۡمُضِلِّينَ عَضُدًا
51
۞ مَّآ أَشۡهَدتُّهُمۡ خَلۡقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَا خَلۡقَ أَنفُسِهِمۡ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلۡمُضِلِّينَ عَضُدًا
51
خداوند، بىنیاز مطلق است وبه هیچ یاورى حتّى در آفرینش نیاز ندارد و اگر امورى را به دیگران مىسپارد، مانند واگذارى تدبیر به فرشتگان، «و المدبّرات امراً»56 از روى عجز و ناتوانى نیست، بلكه از روى حكمت ودر مسیر تربیت و رشد انسان است.
اسرار هستى و آفرینش را جز خدا كسى نمىداند. «ما اَشهدتهم خلق...»
كسى كه آفریده، حقّ ولایت دارد. «أفتتّخذونه اولیاء... ما اشهدتهم خلق...»
كارگزاران الهى باید امین باشند. «ماكنت متخذّ المضلّین عضداً»
آنان كه در راه و خط خدایند، نباید از منحرفان كمك بگیرند و باید استقلال سیاسى و اقتصادى خود را حفظ كنند. «ماكنت متّخِذَ المضلّین عضداً»