وَنَـٰدَيۡنَـٰهُ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنِ وَقَرَّبۡنَـٰهُ نَجِيًّا
52
تفسیر نور
و از جانب راست (كوهِ) طور او را ندا دادیم و به (مقام قرب خود و) رازگویى نزدیكش ساختیم.
نکتهها
كلمه «اَیمن» یا از «یُمن» بهمعناى مبارك است ویا از «یَمین» بهمعناى جانب راست.در آغاز آیه، ندا و در پایانش مناجات مطرح شده و این نشانهى مهربانى خداوند است، مثل اینكه مولایى عزیز، بردهاش را بلند صدا زند كه «بیا نزد من بنشین تا با هم خصوصى صحبت كنیم».66
در قرآن، دربارهى گفتگو و ارتباط موسى علیه السلام با خداوند هم به «تكلّم» تعبیر شده، «كلّم اللّه موسى تكلیما»67، هم به «ندا»، «نادیناه» و هم به نجوى. «قرّبناه نجیّا»
مراد از قرب در آیه، قرب و نزدیكى مكانى نیست، بلكه قرب مقامى است.
كوه طور، میان مصر و مدین واقع است.68
66) تفسیر المیزان.
68) تفسیر كشفالاسرار.
پیامها
خداوند متعال با لطف ومهربانى، انبیا را گام بهگام به خود نزدیك مىكند. «نادیناه... قرّبناه» بعضى مكانها قداست دارند. «جانب الطور»
مقام قرب و نجوى، بالاترین مقامهاست.69 «و قرّبناه نجیّا»
خداوند بعضى مطالب را با انبیا نجوا كرده و محرمانه مىگوید. «نجیّا»
69) حضرت على علیه السلام مىفرماید: «اذا اشتغل اهل الجنة بالجنة اشتغل اهلاللّه باللّه» آنگاه كه اهل بهشت از نعمتهاى بهشت بهره مىبرند، اهل اللّه به خدا مشغولند (و با او راز ونیاز مىكنند).