إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ
110
وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةٌ لَّكُمۡ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِينٍ
111
تفسیر نور
همانا او، هم سخن آشكار را مىداند و هم آنچه را كه پنهان مىكنید.
و من نمىدانم، شاید این (تأخیر در عذاب) براى شما آزمونى باشد و (فرصتى براى) كامیابى تا مدّتى دیگر.
نکتهها
اگر گاهى در تحقّق وعدههاى الهى تأخیرى دیده مىشود، این به معناى بىخبرى وغفلت او نیست كه او طبق صریح آیهى قرآن، همه چیز را مىداند و از همه جا آگاه است، بلكه به دلایل مختلف است، از جمله:الف: تا هر میزان كه خلافكار مىتواند، پیمانه گناه خودرا پر كند. «انّما نُملى لهم لیزدادوا اِثما»107 همانا به آنان مهلت مىدهیم تا گناهانشان زیاد شود.
ب: خطاكار توفیقى بیابد و توبه كند.
ج: كارهاى نیك گناهكار مصرف شود و او دیگر در قیامت طلبى نداشته باشد.
107) آلعمران، 178.
پیامها
براى خداوند غیب و شهود تفاوتى ندارد. «یعلم الجهر ... یعلم ما تكتمون» وقتى خداوند پنهانكارىها را مىداند، دیگر توطئه و نفاق براى چیست؟ «یعلم ما تكتمون»
علم پیامبران نسبت به علم خداوند، محدود است. «اِن أدرى»
تأخیر قهر و كیفر الهى یا بخاطر آزمایش است و یا بجهت پر شدن پیمانه مهلت. «فتنة - متاع الى حین»
كامیابىها و لذّتجویىهاى دنیا موقت است. «الى حین»