وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسۡتَحۡسِرُونَ
19
يُسَبِّحُونَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفۡتُرُونَ
20
أَمِ ٱتَّخَذُوٓاْ ءَالِهَةً مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ هُمۡ يُنشِرُونَ
21
تفسیر نور
و براى اوست هر كه در آسمانها و زمین است، و كسانى كه نزد او هستند (فرشتگان) از (براى) عبادت او تكبّر نمىورزند و خسته و درمانده نمىشوند.
آنان شبانه روز بى آنكه سستى ورزند، خداوند را به پاكى مىستایند.
آیا خدایانى كه (كفّار) از زمین انتخاب كردهاند، مردگان را زنده مىكنند؟
نکتهها
در مالكیّت مجازى، هر چه انسان به مولى نزدیكتر مىشود، كمتر حساب مىبرد و لذا گاهى هم خلاف مىكند ولى در مالكیّت حقیقى، هر چه انسان به معبود نزدیكتر مىشود، بیشتر عبادت مىكند.18 «و من عنده لا یستكبرون»در خطبهى اوّل نهجالبلاغه دربارهى ملائكه آمده است: «لا یغشاهم نوم العیون و لا سهو العقول ولافترة الابدان ولا غفلة النسیان» یعنى خواب، فراموشى، خستگى و غفلت در ملائكه نیست.
18) تفسیر المیزان.
پیامها
مالكیّت حقیقى جهان هستى، تنها از آن خداوند است. «و له مَن فى...» (پس اكنون كه مملوك او هستیم، به وظیفهى بندگى خود عمل كنیم.) عبادت و بندگى منحصر به انسان نیست. «و مَن عنده ...»
در آسمانها موجوداتى با شعور هستند. (كلمه «مَن» در جمله «مَن فى السّموات» كه در مقابل «مَن عنده» آمده، نشانهى موجوداتى باشعور، غیر از فرشتگان است.)
بعضى از مخلوقات خداوند به مقام قرب او مىرسند. «و من عنده»
ریشهى ترك عبادت، تكبّر است. «لا یستكبرون عن عبادته»
عبادت، انسان را با فرشتگان همسو مىكند. «لا یستكبرون عن عبادته»
نشاط، مایه ارزشمندى عبادت است. «لا یستحسرون»
فرشتگان، خواب ندارند. «یسبحون اللیل والنّهار»
تداوم عبادت، به آن ارزش مىدهد. «یسبحون اللیل والنّهار - لا یفترون»
عقائد باطل را زیر سؤال ببریم. «أم اتّخذوا آلهة من الارض هم ینشرون»