وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءً وَذِكۡرًا لِّلۡمُتَّقِينَ
48
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءً وَذِكۡرًا لِّلۡمُتَّقِينَ
48
ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ
49
الف: فرقان، «تبارك الّذى نزّل الفرقان على عبده»48 («فرقان» به خبرى گفته مىشود كه به واسطهى آن، حقّ از باطل شناخته مىشود.)
ب: ضیاء (نور)، «و أنزل الیكم نوراً مبینا»49
ج: ذكر، «اِنّا نحن نزّلنا الذّكر»50
براى توفیق در یك حركت، انسان به چند چیز نیاز دارد:
الف: شناخت راه از بیراهه. «الفرقان»
ب: نورى كه در پرتو آن ببیند و به پیش برود. «ضیاءً»
ج: توجّه و عنایت به هدف، تا از مسیر اصلى، منحرف نگردد.51 «ذكراً»
براى بهرهمندى از هدایت انبیا باید به روحیه تقوى مجهّز شد. «ذكراً للمتّقین»
نشانهى تقوى، خداترسى ونگرانى از قیامت است. «للمتّقین الّذین یخشون ربّهم... من السّاعة مشفقون»