تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَـٰلَمِينَ نَذِيرًا
1
تفسیر نور
مبارك است آن كه قرآن، وسیلهى شناخت حقّ از باطل را بر بندهاش نازل كرد، تا براى جهانیان مایهى هشدار باشد.
نکتهها
كلمه «تَبارك» ممكن است از واژهى «بَرَك» به معناى ثابت و پایدار باشد، و ممكن است از واژهى «بَركة» به معناى خیر زیاد باشد، یعنى كسى كه قرآن را نازل كرد منشأ خیرات بسیار است كه نمونهى بركت و خیر او همین نزول قرآن است. آرى چه بركتى بالاتر از قانون الهى كه میلیاردها انسان را در طول تاریخ از ظلمات به نور هدایت كرده است.نزول، اگر در قالب «اَنزَلنا» باشد به معناى فرستادن دفعى و یكجاست، ولى اگر در قالب «نَزّل» باشد به معناى فرستادن تدریجى است و قرآن داراى هر دو نزول است؛ یكبار در شب قدر به صورت دفعى بر پیامبر نازل شد، «اِنّا انزَلناه فى لیلة القَدر» 239 و بار دیگر به صورت تدریجى و در مدّت 23 سال نازل شده است، «نزّل الفرقان» همان گونه كه در جاى دیگر قرآن مىخوانیم: «و قُرآناً فَرَقناه لِتَقرأه على النّاس على مُكثٍ و نزّلناه تنزیلا» 240 ما قرآن را قطعه قطعه فرستادیم تا بتدریج بر مردم بخوانى.
239) قدر، 1.
پیامها
قرآن، از سرچشمهى مباركى صادر شده است. «تبارك الّذى نزّل» هم نظام تكوینى انسان (آفرینش او كه به قدرت خدا انجام گرفته) سزاوار
تحسین است، «فتبارك اللّه احسن الخالقین» 241 و هم نظام تشریعى او (نزول قرآن و تدوین احكام دین). «تبارك الّذى نزّل»
قرآن به تدریج نازل شده است. «نزّل»
قرآن، بهترین وسیلهى شناخت حقّ از باطل است. «الفرقان»
اگر كتبآسمانى ورسالت انبیا نبود، انسان متحیّر وسرگردان بود. «الفرقان»
عبودیّت و بندگى، زمینهى دریافت وحى است. «نزّل الفرقان على عبده»
رسالت پیامبر اسلام جهانى است. «للعالمین»
وظیفهى انبیا هشدار و انذار است. «نذیرا»
241) مؤمنون، 14.