ثُمَّ لۡيَقۡضُواْ تَفَثَهُمۡ وَلۡيُوفُواْ نُذُورَهُمۡ وَلۡيَطَّوَّفُواْ بِٱلۡبَيۡتِ ٱلۡعَتِيقِ
29
ثُمَّ لۡيَقۡضُواْ تَفَثَهُمۡ وَلۡيُوفُواْ نُذُورَهُمۡ وَلۡيَطَّوَّفُواْ بِٱلۡبَيۡتِ ٱلۡعَتِيقِ
29
در روز عید قربان، در سرزمین منا، در كنار مكّه براى زائران خانه خدا سه كار واجب است:
پرتاب هفت سنگریزه به جایگاه شیطان كه آن را «رمى جمره» مىگویند.
ذبح و قربانى كه در آیهى قبل به آن اشاره شد.
تراشیدن سر و یا كوتاه كردن مو و ناخن كه در این آیه آمده است.
امام باقر علیه السلام فرمود: كعبه نه ساكنى دارد و نه مالكى، بلكه خانهاى حُر و آزاد است. 31
سنّت چركزدایى و رفع آلودگى، یك فرمان حتمى و جدّى است، نه یك توصیه. «ثمّ لْیَقضوا»
آلودگىها از خود انسان است، «تَفَثهم» ولى منافع، لطف الهى است كه براى انسان قرار داده شد. «منافع لهم»
براى طواف دور خانهى مقدّس و آزاد، باید از آلودگىها و تعهدها آزاد شوید. «ثمّ لیَقضوا - ولْیُوفوا - ولیَطّوفوا»
انجام نذر، واجب است. «و لیوفوا»
سابقه، مىتواند یك ارزش باشد. «العَتیق» (كلمه «عَتیق» به معناى قدیمى است و عتیقه به اشیاى قدیمى گویند).
خانهى خدا ملك هیچ كس نیست. «العَتیق»