ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمۡ حُرُمَـٰتِ ٱللَّهِ فَهُوَ خَيۡرٌ لَّهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَأُحِلَّتۡ لَكُمُ ٱلۡأَنۡعَـٰمُ إِلَّا مَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱجۡتَنِبُواْ ٱلرِّجۡسَ مِنَ ٱلۡأَوۡثَـٰنِ وَٱجۡتَنِبُواْ قَوۡلَ ٱلزُّورِ
30
تفسیر نور
این است (مناسك حج) وهر كس آنچه را خداوند محترم شمرده گرامى بدارد، قطعاً براى او نزد پروردگارش بهتر است، و چهار پایان براى شما حلال شده است، مگر آنچه (حرام بودنش) بر شما خوانده شده باشد پس، از پلیدى بتها دورى كنید و از كلام باطل اجتناب ورزید.
نکتهها
براى «قول زور» مصادیق فراوانى ذكر شده است، از جمله: دروغ، گواهى ناحق و غنا، همان گونه كه براى «حُرمات خدا» مصادیقى ذكر شده، مانند قانون خدا، كتاب خدا و اهلبیت رسول خداعلیهم السلام كه حفظ حرمتِ همهى آنها لازم است. 32گواهى دروغ، در ردیف شرك به خدا آمده وقول زور از گناهان كبیره است. 33
32) تفسیر كنزالدقائق.
33) تفسیر نور الثقلین؛ بحار، ج 47، ص 216 تا 217.
پیامها
آنچه را خداوند محترم داشته، گرامى بداریم. «و مَن یُعظّم حُرُمات اللّه» (دستورات الهى را با احترام و عظمت یاد كنیم و در اجراى آنها، با نشاط و حسّاس باشیم) احترام به قوانین و مقدّسات الهى به نفع خود ماست. «فهو خیرٌ له» و پاداش این احترام نزد خداوند است. «عند ربّه»
اصل در چهارپایان، حلال بودن آنهاست، مگر دلیل خاصّى از وحى داشته باشیم. «اُحِلّت - الاّ ما یُتلى»
بت پرستى، آلودگى است. «فاجتَنِبوا الرّجس مِنَ الاَوثان» (مراسم حج و قربانى با شرك و بتپرستى آمیخته بود). «فاجتَنِبوا»