2- هشدار انبيا به نفع مردم است. «لَكُمْ»

3- پيامبر، بر مردم تحكّم و سيطره و حقّ اجبار ندارد. «إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ» 4- نياز مردم به انذار، بيش از تبشير است. «أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ»

5- پيامبر، با مردم به روشنى سخن مى‌گويد. «مُبِينٌ»

6- ايمان از عمل صالح جدا نيست، (هر دو با هم شرط بهره‌گيرى از پاداش‌هاى الهى است). آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ ...

7- پاداش معنوى، بر پاداش مادّى مقدّم است. «مَغْفِرَةٌ- رِزْقٌ كَرِيمٌ» 8- رزقى ارزش دارد كه با كرامت و تكريم باشد. «رِزْقٌ كَرِيمٌ»

9- هيچ كس نمى‌تواند مانع تحقّق اهداف الهى شود، گرچه كافران تلاش مى‌كنند. «سَعَوْا»

10- كفّار، نه حرف تازه دارند و نه منطق، تنها كارشان، تلاش براى خنثى كردن راه حق است. «مُعاجِزِينَ»

11- دوزخ، براى گروهى از مردم دائمى است. «أَصْحابُ الْجَحِيمِ»