وَٱلَّذِينَ سَعَوۡاْ فِيٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡجَحِيمِ
51
تفسیر نور
و كسانى كه در (انكار و رد) آیات ما تلاش كردند و چنین پنداشتند كه مىتوانند مارا عاجز كنند (و بر ما پیروز شوند) آنان اهل دوزخند.
پیامها
پیامبران، از پیش خود سخن نمىگفتند. «قل» هشدار انبیا به نفع مردم است. «لكم»
پیامبر، بر مردم تحكّم و سیطره و حقّ اجبار ندارد. «انّما أنَا لكم نذیر مبین»
نیاز مردم به انذار، بیش از تبشیر است. «أنَا لكم نذیر»
پیامبر، با مردم به روشنى سخن مىگوید. «مبین»
ایمان از عمل صالح جدا نیست، (هر دو با هم شرط بهرهگیرى از پاداشهاى الهى است). «آمنوا و عملوا الصّالحات لهم مغفرة ...»
پاداش معنوى، بر پاداش مادّى مقدّم است. «مغفرة - رزق كریم»
رزقى ارزش دارد كه با كرامت و تكریم باشد. «رزق كریم»
هیچ كس نمىتواند مانع تحقّق اهداف الهى شود، گرچه كافران تلاش مىكنند. «سَعَوا»
كفّار، نه حرف تازه دارند و نه منطق، تنها كارشان، تلاش براى خنثى كردن راه حق است. «مُعاجِزین»
دوزخ، براى گروهى از مردم دائمى است. «اصحاب الجحیم»