ناكامى. «واللّه لایُفلح الظالمون» ²⁶⁶ خداوند توطئه‌هاى ستمگران را به جایى نمى‌رساند.

محرومیّت از الطاف الهى. «الا لَعنة اللّه على الظالمین» ²⁶⁷

عذاب. «الا اِنّ الظالمون فى عذاب مُقیم» ²⁶⁸ و نیز آیه‌ى مورد بحث؛ «نُذِقه عذاباً كبیرا»

نپذیرفتن جایگزین براى عذاب. «و لو انّ للّذین ظلموا ما فى الارض جَمیعا ومثله معه لافتَدَوا به» ²⁶⁹

نپذیرفتن عذر. «لا یَنفع الظالمین مَعذرتهم» ²⁷⁰ ولى بدتر از بى‌فایده بودن عذر، اجازه ندادن براى عذرخواهى است. «و لایُؤذن لهم فَیَعتذِرون» ²⁷¹

267) هود، 18.

268) شورى، 45.

269) زمر، 47.

270) روم، 57.

271) مرسلات، 36.

انسان مشرك در قیامت از هیچ حمایتى برخوردار نیست و از هر اقدامى براى نجات خود عاجز است. «فما تستطیعون صَرفاً و لانَصرا»

مشرك، ظالم است. (جمله‌ى «وَ مَن یظلم» در فضاى «ومن یشرك» قرار دارد)